Wat een tornooileider lijden kan...


Als U dacht dat de carrière van een tornooileider zich in hoofdzaak beperkt tot het bijwonen van recepties en zoentjes krijgen van iedereen, dan kan ik Uw mening tot mijn spijt niet delen - althans niet helemaal...

Bridge is een universeel spel en daarmee wil ik zeggen dat men geen talenknobbel hoeft te bezitten om een duel te kunnen aangaan met een niet-Belg. Of het nu om een Pakistaan gaat, een Brit of een Fransman, de taal der (bied)kaartjes kent geen spelling.

Een § is een §, net zoals een ª een ª is.

Simpel en eenvoudig. Je hoeft geen viertalige gids te zijn om te kunnen bridgen...

Het probleem ontstaat echter "achteraf"... wanneer het spel geboden is en de echte strijd begint.

Zonder troost te willen zoeken in de armen van een begrijpende en meevoelende mede-spe(e)l(st)er, vind ik het gepast om U via deze weg te kunnen doen inzien, dat het pad van een tornooileider niet altijd over rozen gaat - en dat het, in het vuur der beslissing - niet altijd gemakkelijk is datzelfde rechte pad te bewandelen.

Belgen en Hollanders ( of Hollanders en Belgen, voor wie prioriteiten belangrijk zijn ) hebben de vervelende gewoonte alles anders te zeggen... Niet zozeer tegen elkaar dan wel elk in hun eigen taaltje.

Iedereen wéét bijvoorbeeld dat wanneer een Hollander een Sans zegt, hij tenslotte een Zonder speelt en dat zij introeven daar waar wij eerder geneigd zijn om te kopen ( blijkbaar heeft een Hollander een broertje dood aan deze vorm van financiële activiteit... ) maar veel verder dan deze begrippen reikt onze kennis van de Hollandse Cultuur niet.

En toch, het klinkt allemaal zoveel mooier wanneer je niet de taal van de man-in-de-straat gebruikt dan wel het zuivere ABN. Hoor maar :  

  Je vraagt je partner niet om een kleintje, je verzoekt hem simpelweg graag laag te spelen... Net zomin als je verkondigt dat je dummy bent en dus op tafel mag komen... Dat doe je niet !!! Je komt niet op tafel, je mag bloot...

Het Hollands is echter niet helemaal van gevaar gespeend. Wij, Belgen, verkiezen het zekere boven het onzekere wanneer we onze partner vragen de boer te leggen... onze Noorderburen - zoals gezegd, niet zonder enig risico - verkiezen de boer te zetten...

Het ligt er maar aan hoe je het allemaal bekijkt, uiteraard, doch wij verkiezen niet van slag te gaan... waarmee wellicht net hetzelfde bedoeld wordt als aan de gang blijven... alleen wordt er niet bij verteld aan welke gang.

En dat wij, bedeesde Belgen, pas sinds kort open en bloot over bloot durven praten ( Bedankt, Goedele ) terwijl zij al sinds jàààren de ene lustwinkel naast de andere hebben geopend, zal menig historicus de wenkbrauwen doen fronsen. Zo timide zijn we immers niet, want daar waar er ginder fluisterend op het bestaan van een kale Koning wordt gewezen, noemen wij, Belgen, het kind bij z'n naam en spreken openlijk over een blote Heer...

En toch, zo timide zijn zij op hun beurt dan ook weer niet. Ik, als dummy, ben blij dat ik op tafel mag komen maar in Holland zijn ze pas écht blij : daar mogen ze bloot... zij het dan niet op tafel...

Zo zie je maar weer, toch fijn dat er diverse talen zijn - het leiden van een bridgetornooi zou anders maar en saaie boel zijn...

N.v.d.R. : Vanzelfsprekend zullen wij niet nalaten onze lezers op de hoogte te houden van de nieuwste ontwikkelingen die zich op dit gebied ongetwijfeld nog zullen manifesteren.

 

( met dank aan de Vlaamse Bridge Liga )